حسین(علیه السلام) هم همان کار پیغمبر اکرم(صل الله علیه و اله و سلم)
را کرد. لذا برای حفظ اسلام از مدینه به مکه هجرت کرد و از مکه به کربلا.
البته این هجرت صغرای حسین است؛ در جلسات آینده به هجرت کبرایش هم میرسیم.
روز دوم محرم، هجرت صغرای حسین(علیه السلام) به پایان رسید. از مکه که راه
افتاد، تا کربلا 28-2(علیه السلام) روز طول کشید. از مدینه به مکه رفت و
از مکه به کربلا. اما حسین(علیه السلام) از کجا فهمید که این هجرت به پایان
رسیده و آخر کار است؟ از «ابومخنف» نقل میکنم که نوشته است وقتی
حسین(علیه السلام) به کربلا رسید، «فَلَم یَزَل یَرکَب فَرَساً فَرَساً
حَتی رَکِبَ سِتَۀَ أفرَاس». مرتب از یک مرکب به مرکبی دیگر سوار شد، تا
اینکه شش مرکب عوض کرد، اما دید این مرکب ها هیچکدام راه نمیروند. اینجا بود که سؤال کرد اسم این زمین چیست؟ گفتند «غاضریه»؛ گفت آیا
اینجا اسم دیگری هم دارد؟ گفتند «شاطئ الفرات» است. اما ذهن حسین با این
نامها مأنوس نبود. لذا پرسید آیا اسم دیگری هم دارد؟ گفتند اسم دیگرش
«کربلا» است. می نویسند «فَتَنَفَسَ الصُعَدَاء»؛ آه سردی از سینه اش
کشید؛ اما من میگویم نه، حسین(علیه السلام) یک نفَسِ راحت کشید. «و بَکَی
بُکائاً شدیداً»، و شروع کرد هایهای گریه کردن و فرمود: «وَ اللهِ أرضُ
کَربٍ وَ بَلاء». بعد هم فرمود: «هَا هُنَا مَحَطُ رِحَالِنَا وَ مَقتَلُ
رِجَالِنَا وَ مَذبَحُ أطفَالِنَا»، اینجا همانجایی است که مردهای ما را
شهید میکنند؛ اینجا همانجایی است که بچههای ما را ذبح میکنند؛ اینجا
همانجا است حسین(علیه السلام) دستور داد خیمهها را بر پا کنند. اصحاب مشغول شدند و
بارها را زمین گذاشتند و پیاده شدند و این بیبیها و اطفال را از مرکبها
پایین آوردند. اینها داشتند خیمهها را سرِ پا میکردند که حسین(علیه
السلام) رفت گوشهای نشست و مشغول تعمیر شمشیرش شد. من در تاریخ دیدهام که
حسین(علیه السلام) دو جا این اشعار را خوانده است؛ یکی اینجا، هنگام ورود
به کربلا است و دیگری شب عاشورا است. یکوقت دیدند حسین(علیه السلام)
زمزمهای میکند و با خودش چیزی میگوید. گوش کردند، دیدند میگوید: «یَا
دَهرُ أُفٍ لَکَ مِن خَلِیلٍ کَم لَکَ فِی الإِشرَاقِ وَ الأَصِیل»، ای
روزگار، اُف بر تو! شروع کرد این اشعار را خواندن. چند جا در واقعة کربلا هست که صحنه های عجیبی پیش میآید؛ یکی موقع به
میدان رفتن حسین(علیه السلام) است؛ دیگری روز عاشورا، آن موقعی است که
مَرکب بدون سوار حسین(علیه السلام) به خیمه ها برمیگردد و یکی هم اینجا
است. نوشته اند وقتی این بی بی ها صدای حسین(علیه السلام) را شنیدند که
این اشعار را زمزمه میکرد، آمدند اطراف حسین(علیه السلام) را گرفتند.
گفتند آقا، چه میگویی شما؟... این زن و بچه امروز ضجه میزدند
رسیدن به کربلا
منبع: روضه نیوز
- پرچم سرخ یا حسین
- مختارنامه ای ها
- پایگاه جامع عاشورا
- ایران و جهان چند قطبی
- ایران ارتوپد
- دریای خزر
- داستان برای کودکان و نوجوانان
- تغذیه سالم و درست
- هیئت انصارالحسین (ع) شهدای آذریهای تنکابن
- هیئت انصار الحسین
- بزرگترین وبلاگ اشعار مذهبی
- بچه های شیعه
- سایت مسجد جمکران
- پایگاه اطلاع رسانی تعزیه ایران
- تجربه های آموزشی قرآنی
- دار الایتام امام هادی (ع)
- آموزش زبان انگلیسی برای کودکان
- کوچکترین مرد کربلا
- پایگاه مقاومت شهدای پسکلایه کوچک
- شجره طیبه صالحین
- فروشگاه اسلام مارکت
- آموزش مداحی امیرپور خادم العباس
- شیعه نیوز
- شیعه لیدرس
- هاست رایگان
- پوسترهای مذهبی
- مجمع جهانی حضرت علی اصغر(ع)
- دختران آفتاب
- سایت آیت الله سیستانی
- مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتن
- تو فقط لیلی باش
- طرح عفاف و ترویج حجاب
- حسینیه نوحه
- طراحی سایت
- ریاحین
- سبک زندگی اسلامی
- کتابخانه احادیث شیعه
- اسلام کوئست
- مسجد الزهرا
- عقیق