تبلیغات X
سفارش بک لینک
آموزش ارز دیجیتال
ابزار تادیومی
خرید بک لینک قوی
صرافی ارز دیجیتال
خرید تتر
خدمات سئو سایت
چاپ ساک دستی پارچه ای
چاپخانه قزوین
چاپ ماهان
techtip
تراوین




هیئت جوانان عزادار حضرت ابوالفضل العباس (ع)

درباره وبلاگ


هیئت جوانان عزادار حضرت ابوالفضل العباس(ع) محله پسکلایه کوچک واقع در شهرستان شهسوار بوده و عمده فعالیتهای این هیئت برگزاری مراسم فرهنگی و مذهبی با حضور جوانان ولائی و متدین محل و حمایت پیران و پیشکسوتان می باشد. مکان هیئت: تنکابن - پسکلایه کوچک - خیابان شهید کوهستانی- خیابان شهید بیژن حسین پور - مسجد صاحب الزمان (عج)


ورود کاربران

موضوعات مطالب

- حج
- شعر
- صفر

نويسندگان

آمار بازديد


    آنلاين : 1 نفر
    بازديد امروز : 105990 نفر
    بازديد ديروز : 32758 نفر
    بازديد ماه : 138748 نفر
    بازديد سال : 105989 نفر
    کل بازديد : 377531 نفر
    تعداد اعضا : 10 نفر
    کل مطالب : 1983
    نظرات : 69


Thumb



زهیر، مجاهد آزاده

امام حسین(علیه السلام) یک هجرت صغری داشت، که این هجرت صغری نسبت به هجرت کبرای حضرت چند بُعد دارد؛ یکی از این ابعاد، «هجرت دادنِ دیگران» است. این همان دست‏گیری است که وظیفة او است. از مکه که راه می‌افتد و هجرت صغرای خود را شروع می‏کند، در بین راه چقدر دست‏گیری کرد! البته بعضی دعوت او را پذیرفتند و بعضی هم نپذیرفتند. مثلاً وقتی به «عبیدالله بن‏حُر جُعفی» می‌رسد، حضرت خودش از خیمه‌اش راه می‌افتد و برای دست‏گیری از او به آنجا می‌رود. این خودش یک هجرت است. حرکت‌های حضرت، دقیقاً حرکت‌های هجرتی است.


حضرت با عبیدالله صحبت می‌کند، ولی به هر حال زمینه در او مساعد نبود. عبیدالله می‌گوید از کوفه بیرون نیامدم مگر برای اینکه مبادا تو بیایی و من مجبور شوم با تو بجنگم و علیه تو شمشیر بزنم! اصلاً برای اینکه با شما مواجه نشوم، از کوفه خارج شدم! چون می‌دانستم که وضع کوفه علیه شما است. معنای این جملات چیست؟ معنایش این است که من تابع قدرت روز هستم. این مطلب در آن روایت بود که خداوند فرمود تحت سلطة افراد فاسق قرار نگیرید؛[9] اما معنای حرف عبیدالله حر جعفی این است که من تابع قدرت روز و تحت سلطة ملوک فاسق هستم.


امام حسین(علیه السلام) یک نفر را این‏طور دست‏گیری می‌کند و او دعوت حضرت را نمی‌پذیرد، اما دیگری را خود حضرت نمی‌رود؛ بلکه برای او پیغام می‌فرستد و او هم می‌پذیرد و می‌آید. کارِ امام این است، وظیفه‌اش این است، هجرت صغرای او برای این است که دیگران را هجرت کبری دهد. این یک بُعد از حرکت و هجرت صغرای حضرت است.


در تاریخ می‌نویسند زهیر، خَدَم و حَشَم خیلی داشت؛ کاروانش هم خیلی با تشکیلات و تجهیزات بود. بین راه و در حجاز مقید هم بود که جایی اُطراق کند که با امام حسین(علیه السلام) مواجه نشود. یکی از همراهان زهیر می‌گوید در خیمه مشغول غذا خوردن بودیم که دیدیم از طرف حسین(علیه السلام) قاصدی آمد، سلامی داد و رو کرد به زهیر و گفت: «یا زهیر أجِب اباعبدالله»؛ زهیر بیا، حسین با تو کار دارد! یعنی دقیقاً همان چیزی که زهیر از آن فرار می‌کرد! این همان دست‏گیری حسین(علیه السلام) است.


راوی می‌گوید: «کأن عَلَی رُؤوسِنَا الطَیر»! مثل اینکه پرنده روی سر ما نشسته باشد! ما یک چنین حالتی پیدا کردیم. به تعبیر من، لقمه‌ها همین‌طور در دستمان یا در دهانمان ماند! همه خشک شدیم! در این میان همسر زهیر، نگاهی به او کرد و گفت ای زهیر، سبحان الله! پسر پیغمبر تو را می‌خواند و تو درنگ می‌کنی؟! چه می‌شود اگر بروی و حرف‌هایش را گوش کنی و بیایی؟! ادب این‌طور اقتضا می‌کند.


زهیر رفت و وارد خیمه حسین(علیه السلام) شد. حالا همة اینها منتظرند که ببینند چه می‌شود. این همه خَدَم و حَشَم داشت، عشیره‌اش بودند، پسر عموهایش بودند، عدة خیلی زیادی همراه او بودند؛ حالا آن همه آدم بیرون ایستاده‌اند که ببینند چه می‌شود! صحنه باید صحنة عجیبی باشد! توقف او در خیمة حضرت خیلی مختصر بود. «فما لَبِثَ أن جاء مستبشراً»؛ یعنی رفت داخل خیمه، توقف کوتاهی کرد و آمد بیرون؛ اما این زهیر دیگر آن زهیر نیست! چرا؟ چون حسین(علیه السلام) او را هجرت داد، آن‏هم هجرتی درونی؛ و چه سریع هم هجرتش داد!


«فما لَبِثَ أن جاء مستبشراً، قَد أشرَقَ وَجهَه»؛ راوی می‌گوید وقتی زهیر از خیمة حضرت بیرون آمد، دیدیم نورانیتی و تلألویی پیدا کرده است. این نورانیت هم اثر همان هجرت درونی است. به محض اینکه به خیمة خودش برگشت، رو کرد به همراهان و گفت همه‌تان بروید؛ همه! پرسیدیم زهیر چه شد؟! در پاسخ، فقط یک جمله گفت: «عَزَمتُ علی صُحبۀ الحسین(علیه السلام)». یعنی می‌خواهم دیگر با حسین(علیه السلام) باشم! نمی‌خواهم از او جدا شوم! «إن الحُسَینََ مِصبَاحُ الهُدَی وَ سَفِینَةُ النِجَاة»؛ ببین چه کرد با زهیر!


حتی به همسرش می‌گوید تو هم برو! با تو هم دیگر کاری ندارم. همسرش گفت کجا بروم؟! من منشأ سعادت تو شدم! من تو را فرستادم که بروی و سخن حسین(علیه السلام) را بشنوی. چگونه است که تو می‌خواهی روز قیامت نزد پیغمبر اکرم(صل الله علیه و اله و سلم) سرافراز باشی، اما چرا من پیش فاطمه3 سرافرازی نکنم؟! این‏طور شد که همسرش هم آمد کربلا.

روز عاشورا وقتی نبرد تمام شد، همسر زهیر کفنی به غلام زهیر داد و گفت برو مولایت را کفن کن؛ بدنش روی زمین افتاده است. غلام رفت و برگشت، اما زهیر را کفن نکرد. همسر زهیر گفت چرا مولایت را کفن نکردی؟ غلام گفت آخر چگونه مولایم را کفن کنم، و حال آنکه بدن مطهر پسر پیغمبر به روی زمین افتاده است...


منبع: روضه نیوز




اعلانات خيريه



موسسه خيريه محک



بنياد خيريه مهر نور, بنر حمايتي,بنر خيريه,بنر مهر نور


جستجو




در اين وبلاگ
در كل اينترنت



پربازديدترين مطالب

زيارت اماکن مذهبي


پخش زنده حرم